ανάγνωση σε: 22 λεπτά
Τι πληρώνει ο επισκέπτης, ποιο παραστατικό εκδίδεται, πότε αποδίδεται το τέλος στην ΑΑΔΕ και πώς αντιμετωπίζονται η λανθασμένη χρέωση, η ακύρωση και η διόρθωση της δήλωσης.
Μια κράτηση σε διαμέρισμα βραχυχρόνιας μίσθωσης ξεκινά στις 30 Οκτωβρίου και ολοκληρώνεται στις 3 Νοεμβρίου. Ο επισκέπτης έχει συμφωνήσει το τίμημα της διαμονής και ο εκμεταλλευτής γνωρίζει το ποσό που θα εισπράξει.
Η συναλλαγή, όμως, περιλαμβάνει και μία ξεχωριστή φορολογική υποχρέωση: το τέλος ανθεκτικότητας στην κλιματική κρίση.
Για τη συγκεκριμένη διαμονή, εφόσον πρόκειται για διαμέρισμα που υπάγεται στο βασικό ποσό των βραχυχρόνιων μισθώσεων, το τέλος ανέρχεται συνολικά σε 20 ευρώ.
Οι δύο ημερήσιες χρήσεις του Οκτωβρίου επιβαρύνονται με 8 ευρώ η καθεμία και οι δύο χρήσεις του Νοεμβρίου με 2 ευρώ η καθεμία.
Το ποσό δεν εξαρτάται από την τιμή της κράτησης ούτε από τον αριθμό των επισκεπτών. Προκύπτει από τη νόμιμη κατηγορία του καταλύματος, την πραγματική ημερήσια χρήση και τη χρονική περίοδο.
Η αλλαγή μήνα έχει και μία δεύτερη συνέπεια. Επειδή η διαμονή καλύπτει μήνες με διαφορετικά ποσά επιβάρυνσης, το ειδικό στοιχείο είσπραξης εκδίδεται χωριστά για κάθε μήνα.
Το παράδειγμα αποτυπώνει την ουσία του τέλους ανθεκτικότητας. Ο υπολογισμός του, η έκδοση του ειδικού στοιχείου και η δήλωση απόδοσης στην ΑΑΔΕ αποτελούν διαφορετικές υποχρεώσεις, οι οποίες πρέπει να συμφωνούν μεταξύ τους.
Πόσο είναι το τέλος ανθεκτικότητας το 2026 ανά κατάλυμα
Το τέλος επιβάλλεται ανά ημερήσια χρήση και ανά δωμάτιο, διαμέρισμα ή ακίνητο, ανάλογα με τη νόμιμη κατηγορία του καταλύματος.
Από την 1η Απριλίου έως και την 31η Οκτωβρίου ισχύουν τα αυξημένα ποσά.
Στα ξενοδοχεία ενός και δύο αστέρων το τέλος είναι 2 ευρώ, στα τριών αστέρων 5 ευρώ, στα τεσσάρων αστέρων 10 ευρώ και στα πέντε αστέρων 15 ευρώ.
Στα ενοικιαζόμενα επιπλωμένα δωμάτια και διαμερίσματα το ποσό είναι 2 ευρώ.
Για τα ακίνητα βραχυχρόνιας μίσθωσης προβλέπεται βασικό τέλος 8 ευρώ. Όταν το ακίνητο είναι μονοκατοικία επιφάνειας άνω των 80 τετραγωνικών μέτρων, το τέλος αυξάνεται σε 15 ευρώ.
Στις τουριστικές επιπλωμένες επαύλεις, δηλαδή στις βίλες που υπάγονται στη συγκεκριμένη κατηγορία της τουριστικής νομοθεσίας, το ποσό είναι 15 ευρώ.
Στις τουριστικές επιπλωμένες κατοικίες προβλέπονται 8 ευρώ όταν η επιφάνεια είναι μικρότερη των 80 τετραγωνικών μέτρων και 15 ευρώ όταν είναι από 80 τετραγωνικά και άνω.
Από την 1η Νοεμβρίου έως και την 31η Μαρτίου εφαρμόζονται μειωμένα ποσά.
Στα ξενοδοχεία ενός και δύο αστέρων το τέλος περιορίζεται σε 0,50 ευρώ, στα τριών αστέρων σε 1,50 ευρώ, στα τεσσάρων αστέρων σε 3 ευρώ και στα πέντε αστέρων σε 4 ευρώ.
Στα ενοικιαζόμενα επιπλωμένα δωμάτια και διαμερίσματα το ποσό είναι 0,50 ευρώ.
Για τα ακίνητα βραχυχρόνιας μίσθωσης προβλέπονται 2 ευρώ και για τις μονοκατοικίες άνω των 80 τετραγωνικών μέτρων 4 ευρώ.
Στις τουριστικές επιπλωμένες επαύλεις το τέλος είναι 4 ευρώ, ενώ στις τουριστικές επιπλωμένες κατοικίες ανέρχεται σε 2 ευρώ για επιφάνεια μικρότερη των 80 τετραγωνικών και σε 4 ευρώ από τα 80 τετραγωνικά και άνω.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στο όριο των 80 τετραγωνικών μέτρων.
Για τις μονοκατοικίες βραχυχρόνιας μίσθωσης το αυξημένο ποσό αφορά ακίνητα άνω των 80 τετραγωνικών. Για τις τουριστικές επιπλωμένες κατοικίες εφαρμόζεται από τα 80 τετραγωνικά και άνω.
Ένα ακίνητο ακριβώς 80 τετραγωνικών μέτρων δεν αντιμετωπίζεται, επομένως, υποχρεωτικά με τον ίδιο τρόπο στις δύο κατηγορίες.
Η εμπορική περιγραφή ενός ακινήτου ως βίλας, μονοκατοικίας ή διαμερίσματος δεν αρκεί από μόνη της. Ο σωστός υπολογισμός προϋποθέτει τον πραγματικό νομικό χαρακτηρισμό του καταλύματος.
Η αναχώρηση του επισκέπτη και η απόδειξη που πρέπει να εκδοθεί
Το τέλος ανθεκτικότητας βαρύνει τον διαμένοντα και εισπράττεται από τον νόμιμο υπόχρεο για λογαριασμό του Δημοσίου.
Για την είσπραξή του εκδίδεται το «Ειδικό Στοιχείο – Απόδειξη Είσπραξης Τέλους Ανθεκτικότητας στην Κλιματική Κρίση».
Πρόκειται για αυτοτελές στοιχείο, διαφορετικό από την απόδειξη ή το τιμολόγιο της υπηρεσίας διαμονής, όπου υφίσταται υποχρέωση έκδοσης του τελευταίου.
Στο ειδικό στοιχείο αναγράφονται η ημερομηνία έκδοσης, τα στοιχεία και ο ΑΦΜ του εκδότη, το ονοματεπώνυμο του διαμένοντος, οι ημερομηνίες της διαμονής και το συνολικό ποσό του τέλους.
Όπου υπάρχει παραστατικό για τη συγκεκριμένη παροχή υπηρεσιών διαμονής, αναγράφονται και τα προβλεπόμενα στοιχεία συσχέτισής του.
Αν στο ίδιο δωμάτιο ή διαμέρισμα διαμένουν περισσότερα πρόσωπα, το ειδικό στοιχείο μπορεί να εκδίδεται σε έναν από τους διαμένοντες.
Υπό τις προϋποθέσεις της εφαρμοστικής διαδικασίας επιτρέπεται και συγκεντρωτική έκδοση για περισσότερα δωμάτια ή διαμερίσματα, όταν η αντίστοιχη υπηρεσία διαμονής τιμολογείται συγκεντρωτικά.
Κατά τον βασικό κανόνα, το ειδικό στοιχείο εκδίδεται μετά την πραγματοποίηση της διαμονής και πριν από την αναχώρηση.
Υπάρχει, όμως, ειδική αντιμετώπιση όταν η διαμονή εκτείνεται σε μήνες για τους οποίους ισχύουν διαφορετικά ποσά τέλους. Σε αυτή την περίπτωση το ειδικό στοιχείο εκδίδεται χωριστά για κάθε μήνα και όχι ενιαία κατά την αναχώρηση.
Στο αρχικό παράδειγμα, επομένως, απαιτείται διακριτή έκδοση για τις ημερήσιες χρήσεις του Οκτωβρίου και του Νοεμβρίου.
Η προκαταβολή κατά την κράτηση δεν αποτελεί από μόνη της το γεγονός που καθορίζει τον νόμιμο χρόνο έκδοσης του ειδικού στοιχείου.
Γιατί το τέλος δεν είναι ΦΠΑ ούτε έσοδο διαμονής
Η ξεχωριστή έκδοση του στοιχείου έχει ουσιαστική λογιστική και φορολογική σημασία.
Το τέλος ανθεκτικότητας δεν αποτελεί πρόσθετη αμοιβή του εκμεταλλευτή και δεν επιβαρύνεται με ΦΠΑ.
Για μία ξενοδοχειακή επιχείρηση πρέπει να διακρίνονται η αξία της υπηρεσίας διαμονής, ο αναλογών ΦΠΑ και το τέλος που εισπράττεται υπέρ του Δημοσίου.
Το εισπραττόμενο τέλος δεν προσαυξάνει τον φορολογητέο κύκλο εργασιών από τη διαμονή. Για επιχειρήσεις που τηρούν λογιστικά αρχεία παρακολουθείται χωριστά ως υποχρέωση προς απόδοση.
Η διάκριση αποκτά ιδιαίτερη σημασία στις βραχυχρόνιες μισθώσεις.
Ένα φυσικό πρόσωπο που διαθέτει έως δύο ακίνητα και δεν έχει υποχρέωση επιχειρηματικής έναρξης, εφόσον πληροί τις νόμιμες προϋποθέσεις, εξακολουθεί να έχει υποχρέωση είσπραξης και απόδοσης του τέλους.
Αυτό δεν σημαίνει ότι αποκτά αυτομάτως υποχρέωση έκδοσης απόδειξης παροχής επιχειρηματικών υπηρεσιών ή τις ίδιες υποχρεώσεις myDATA με μια επιχείρηση.
Αντίστοιχα, το τέλος ανθεκτικότητας δεν πρέπει να συγχέεται με το τέλος διαμονής παρεπιδημούντων, όπου αυτό εφαρμόζεται. Πρόκειται για διαφορετικές επιβαρύνσεις, με διαφορετική βάση υπολογισμού και διαδικασία απόδοσης.
Λάθος απόδειξη ΤΑΚΚ: Τι γίνεται αν εκδοθεί μεγαλύτερο ποσό
Ας υποθέσουμε ότι ένας επισκέπτης πραγματοποιεί τρεις ημερήσιες χρήσεις τον Οκτώβριο σε διαμέρισμα βραχυχρόνιας μίσθωσης.
Το νόμιμο τέλος είναι 24 ευρώ.
Ο εκμεταλλευτής, όμως, υπολογίζει από λάθος τέσσερις ημερήσιες χρήσεις και εκδίδει ειδικό στοιχείο 32 ευρώ.
Η διαφορά των 8 ευρώ δεν μπορεί να αγνοηθεί επειδή το στοιχείο έχει ήδη εκδοθεί ή επειδή ενδεχομένως έχει διαβιβαστεί στο myDATA.
Το πρώτο ζήτημα είναι να εξακριβωθεί η πραγματική διάρκεια της διαμονής και να προσδιοριστεί το σωστό ποσό.
Το δεύτερο είναι να εξεταστεί τι ακριβώς έχει συμβεί με το λανθασμένο στοιχείο.
Άλλη περίπτωση είναι ένα στοιχείο που δημιουργήθηκε αλλά δεν χρησιμοποιήθηκε και άλλη ένα στοιχείο που έχει ήδη παραδοθεί στον επισκέπτη, έχει διαβιβαστεί στην ΑΑΔΕ ή έχει περιληφθεί σε οριστική μηνιαία δήλωση.
Οι διαφορετικές αυτές καταστάσεις δεν διορθώνονται υποχρεωτικά με την ίδια διαδικασία.
Στο myDATA υπάρχει τεχνικός μηχανισμός ακύρωσης παραστατικού με αναφορά στον αρχικό Μοναδικό Αριθμό Καταχώρισης, γνωστό ως MARK.
Όταν η ακύρωση πραγματοποιείται επιτυχώς, δημιουργείται ξεχωριστό MARK ακύρωσης.
Η ύπαρξη αυτής της δυνατότητας δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι κάθε ειδικό στοιχείο ΤΑΚΚ μπορεί να ακυρώνεται αυτομάτως, ανεξάρτητα από το αν έχει παραδοθεί και χρησιμοποιηθεί.
Αν ένα στοιχείο δεν έχει χρησιμοποιηθεί, εξετάζεται η νόμιμη ακύρωσή του, η αντίστοιχη αντιμετώπιση τυχόν διαβίβασης στο myDATA και η έκδοση ορθού στοιχείου, όπου απαιτείται.
Αν το στοιχείο έχει ήδη παραδοθεί ή χρησιμοποιηθεί, η διόρθωση χρειάζεται τεκμηρίωση του σφάλματος, της πραγματικής συναλλαγής και του κατάλληλου διορθωτικού χειρισμού.
Η απλή διαγραφή από το εμπορικό πρόγραμμα δεν αρκεί για να θεωρηθεί ότι έχουν τακτοποιηθεί όλες οι φορολογικές συνέπειες.
Πιστωτικό ΤΑΚΚ ή ακύρωση στο myDATA;
Εδώ βρίσκεται μία από τις συχνότερες πηγές σύγχυσης.
Στην πλατφόρμα myDATA το τέλος ανθεκτικότητας αντιστοιχεί στον ιδιαίτερο τύπο παραστατικού 8.2.
Οι τύποι 5.1 και 5.2 αφορούν πιστωτικά τιμολόγια.
Η ύπαρξη των παραπάνω τύπων δεν θεμελιώνει έναν γενικό κανόνα ότι κάθε λανθασμένο ειδικό στοιχείο ΤΑΚΚ διορθώνεται με έκδοση πιστωτικού τιμολογίου.
Δεν υπάρχει επίσης ένας ενιαίος χειρισμός που να επιτρέπει να αντιμετωπίζονται με απλή ακύρωση όλες οι περιπτώσεις λανθασμένης έκδοσης, ανεξάρτητα από την κατάσταση του αρχικού στοιχείου.
Η δυνατότητα ενός εμπορικού λογισμικού να εμφανίζει επιλογή «πιστωτικό» ή «ακύρωση» δεν αρκεί από μόνη της για να αποδείξει ότι αυτή είναι η ενδεδειγμένη φορολογική αντιμετώπιση.
Πρέπει να διακρίνουμε την τεχνική ακύρωση μιας διαβίβασης από τη διόρθωση του παραστατικού και από τη μεταβολή του ποσού που έχει ήδη δηλωθεί.
Το ίδιο ισχύει όταν πραγματοποιείται επιστροφή χρημάτων στον διαμένοντα.
Η επιστροφή της διαφοράς στον επισκέπτη δεν συνεπάγεται αυτομάτως ότι έχει διορθωθεί και η φορολογική υποχρέωση του εκμεταλλευτή.
Η πραγματική διαμονή, το νόμιμο τέλος, το διορθωμένο στοιχείο και η φορολογική καταχώριση πρέπει να καταλήγουν στο ίδιο αποτέλεσμα.
Η ακύρωση στο myDATA, η διόρθωση του ειδικού στοιχείου και η τροποποίηση της δήλωσης απόδοσης αποτελούν διαφορετικές διαδικασίες.
Όταν το λάθος έχει περάσει και στη μηνιαία δήλωση
Ας συνεχίσουμε το προηγούμενο παράδειγμα.
Ο εκμεταλλευτής όφειλε να εισπράξει τέλος 24 ευρώ, αλλά εξέδωσε στοιχείο 32 ευρώ και συμπεριέλαβε το λανθασμένο ποσό στην οριστική μηνιαία δήλωση.
Σε αυτή την περίπτωση, η ενδεχόμενη διόρθωση της διαβίβασης στο myDATA δεν διορθώνει αυτομάτως και τη δήλωση απόδοσης.
Η ΑΑΔΕ προβλέπει ειδική διαδικασία.
Οι αρχικές δηλώσεις του τέλους υποβάλλονται ηλεκτρονικά στη σχετική υπηρεσία της myAADE, εμπρόθεσμα ή εκπρόθεσμα.
Οι τροποποιητικές δηλώσεις, όμως, δεν υποβάλλονται μέσα από την ίδια εφαρμογή.
Όταν μία δήλωση έχει οριστικοποιηθεί, δεν παρέχεται δυνατότητα απλής διαγραφής της από τον χρήστη.
Για τη διόρθωσή της χρησιμοποιείται η εφαρμογή «Τα Αιτήματά μου», με υποβολή της τροποποιητικής δήλωσης και των αναγκαίων δικαιολογητικών προς την αρμόδια φορολογική υπηρεσία.
Αν έχει ήδη καταβληθεί στο Δημόσιο μεγαλύτερο ποσό από αυτό που νόμιμα οφειλόταν, προβλέπεται χωριστή διαδικασία αίτησης επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντος τέλους.
Στην αίτηση πρέπει να προσδιορίζονται το ποσό, η σχετική καταβολή και ο λόγος για τον οποίο ζητείται επιστροφή, με τα κατά περίπτωση δικαιολογητικά.
Η υποβολή τροποποιητικής δήλωσης και η αίτηση επιστροφής δεν είναι η ίδια ενέργεια. Ούτε η ύπαρξη διαδικασίας επιστροφής συνεπάγεται ότι κάθε σχετικό αίτημα γίνεται αυτομάτως δεκτό.
Εφόσον ο επισκέπτης έχει επιβαρυνθεί με ποσό μεγαλύτερο από το νόμιμο τέλος, πρέπει να εξετάζεται και η αντίστοιχη τακτοποίηση της διαφοράς απέναντί του.
Έτσι, η διόρθωση δεν περιορίζεται σε μία καταχώριση του συστήματος. Αφορά την πραγματική συναλλαγή και όλες τις δηλωτικές συνέπειές της.
Ακύρωση κράτησης, πρόωρη αναχώρηση και δωρεάν διαμονή
Η ύπαρξη κράτησης δεν ταυτίζεται πάντοτε με την πραγματοποίηση διαμονής.
Αν ένας επισκέπτης κλείσει πέντε ημερήσιες χρήσεις αλλά τελικά δεν εμφανιστεί και δεν χρησιμοποιήσει το κατάλυμα, η κράτηση από μόνη της δεν αποτελεί πραγματική ημερήσια χρήση για την επιβολή του τέλους.
Αντίστοιχα, στην περίπτωση πρόωρης αναχώρησης πρέπει να εξετάζονται οι πραγματικές ημερήσιες χρήσεις και όχι αποκλειστικά η αρχικά συμφωνημένη διάρκεια.
Η ενδεχόμενη παρακράτηση ακυρωτικών ή άλλης συμβατικής επιβάρυνσης αποτελεί διαφορετικό ζήτημα και δεν εξομοιώνεται αυτομάτως με διαμονή που πραγματοποιήθηκε.
Αν έχει ήδη εκδοθεί λανθασμένο ειδικό στοιχείο για ημέρες που τελικά δεν χρησιμοποιήθηκαν, απαιτείται η κατάλληλη τεκμηριωμένη διόρθωση.
Για αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία η τήρηση του νόμιμου χρόνου έκδοσης. Η πρόωρη έκδοση στοιχείων για μελλοντικές διαμονές μπορεί να δημιουργήσει περιττές διορθωτικές διαδικασίες.
Διαφορετική περίπτωση αποτελεί η πραγματικά δωρεάν διαμονή.
Το τέλος ανθεκτικότητας δεν επιβάλλεται όταν παρέχονται δωρεάν υπηρεσίες διαμονής.
Οι δωρεάν ημερήσιες χρήσεις, όμως, διακρίνονται από τις φορολογητέες χρήσεις κατά τη συμπλήρωση της σχετικής δήλωσης.
Η πραγματικά δωρεάν διαμονή δεν είναι το ίδιο με την ακυρωμένη κράτηση. Στην πρώτη υπάρχει χρήση του καταλύματος χωρίς αντίτιμο, ενώ στη δεύτερη η διαμονή δεν πραγματοποιείται.
Αντίθετα, όταν παρέχονται υπηρεσίες ημιδιαμονής, επιβάλλεται ολόκληρο το προβλεπόμενο τέλος και όχι αναλογικό μέρος του.
Επομένως, η ακύρωση, η πρόωρη αναχώρηση, η δωρεάν χρήση και η ημιδιαμονή απαιτούν διαφορετική αξιολόγηση.
Πότε υποβάλλεται η δήλωση ΤΑΚΚ στην ΑΑΔΕ
Το τέλος ανθεκτικότητας αποδίδεται με μηνιαίες δηλώσεις.
Η προθεσμία υποβολής είναι η τελευταία ημέρα του μήνα που ακολουθεί τον μήνα έκδοσης του ειδικού στοιχείου.
Ένα ειδικό στοιχείο που εκδίδεται τον Οκτώβριο περιλαμβάνεται στη δήλωση της αντίστοιχης περιόδου, η οποία υποβάλλεται εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας του Νοεμβρίου.
Για στοιχεία που εκδίδονται τον Νοέμβριο, η δήλωση υποβάλλεται εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας του Δεκεμβρίου.
Στο αρχικό παράδειγμα της κράτησης που καλύπτει Οκτώβριο και Νοέμβριο, οι ημερήσιες χρήσεις πρέπει να παρακολουθηθούν χωριστά σύμφωνα με τα ειδικά στοιχεία που εκδίδονται για κάθε μήνα.
Η δήλωση δεν καθορίζεται απλώς από την ημερομηνία αρχικής κράτησης ούτε από την ημερομηνία κατάθεσης χρημάτων στον τραπεζικό λογαριασμό.
Υπάρχει επίσης μία σημαντική διευκρίνιση για όσους εκμεταλλεύονται καταλύματα με εποχική δραστηριότητα.
Όταν σε συγκεκριμένο μήνα δεν έχουν πραγματοποιηθεί διαμονές και δεν έχουν εκδοθεί ειδικά στοιχεία, δεν απαιτείται υποβολή μηδενικής δήλωσης.
Η απουσία υποχρέωσης μηδενικής δήλωσης δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι επιτρέπεται να παραλείπεται η έκδοση στοιχείου ή η απόδοση του τέλους για πραγματική διαμονή.
Οι αρχικές δηλώσεις μπορούν να υποβληθούν ηλεκτρονικά ακόμη και εκπρόθεσμα, αλλά η εκπρόθεσμη, ανακριβής ή μη υποβολή μπορεί να επιφέρει τις προβλεπόμενες φορολογικές συνέπειες.
Η οριστική υποβολή της δήλωσης και η καταβολή της βεβαιωμένης οφειλής αποτελούν διακριτές υποχρεώσεις.
Κρατήσεις από Airbnb και Booking: Τι πρέπει να συμφωνεί με το myDATA
Για έναν εκμεταλλευτή που διαχειρίζεται πολλές κρατήσεις, η δυσκολία δεν βρίσκεται μόνο στον υπολογισμό του ημερήσιου τέλους.
Βρίσκεται στη συμφωνία των πραγματικών διαμονών, των ειδικών στοιχείων, των εισπράξεων και των μηνιαίων δηλώσεων.
Η ανάγκη αυτή είναι ακόμη μεγαλύτερη όταν οι κρατήσεις πραγματοποιούνται μέσω ηλεκτρονικών πλατφορμών.
Το τίμημα της κράτησης, η προμήθεια διαμεσολάβησης, η καθαρή τραπεζική πίστωση και το τέλος ανθεκτικότητας αποτελούν διαφορετικά οικονομικά μεγέθη.
Η γενική ένδειξη φόρων και τελών στην εκκαθάριση μιας πλατφόρμας δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι το συγκεκριμένο τέλος έχει αποδοθεί στην ΑΑΔΕ.
Χρειάζεται να εξακριβώνεται ποιος είναι ο νόμιμος υπόχρεος, ποιο ποσό χρεώθηκε στον διαμένοντα και πώς η σχετική είσπραξη συνδέεται με το ειδικό στοιχείο και τη δήλωση.
Για κάθε πραγματική διαμονή πρέπει να μπορεί να προσδιοριστεί η κατηγορία του καταλύματος, ο αριθμός των ημερήσιων χρήσεων, το ποσό του τέλους και το ειδικό στοιχείο που εκδόθηκε.
Στις επιχειρήσεις που έχουν υποχρέωση διαβίβασης στο myDATA πρέπει να συμφωνεί και η αντίστοιχη ηλεκτρονική καταχώριση.
Ο ίδιος έλεγχος είναι απαραίτητος όταν έχει πραγματοποιηθεί ακύρωση, διόρθωση ή επιστροφή ποσού.
Ένα παραστατικό που τροποποιήθηκε στο εμπορικό πρόγραμμα δεν σημαίνει αυτομάτως ότι έχουν διορθωθεί όλες οι σχετικές φορολογικές εγγραφές.
Αντίστοιχα, μία τροποποιητική δήλωση δεν υποκαθιστά την ανάγκη τεκμηρίωσης της πραγματικής συναλλαγής.
Η σωστή συμφωνία ξεκινά από το πραγματικό γεγονός της διαμονής και ολοκληρώνεται όταν το νόμιμο τέλος, το ειδικό στοιχείο, τα δεδομένα myDATA όπου εφαρμόζονται και το ποσό που δηλώθηκε στην ΑΑΔΕ παρουσιάζουν την ίδια εικόνα.
Το ουσιαστικό συμπέρασμα για τον εκμεταλλευτή
Το τέλος ανθεκτικότητας δεν είναι απλώς μία πρόσθετη χρέωση που καταχωρίζεται στην κράτηση.
Έχει συγκεκριμένους συντελεστές, ιδιαίτερο χρόνο έκδοσης, αυτοτελές στοιχείο είσπραξης και ξεχωριστή μηνιαία διαδικασία απόδοσης.
Μία λανθασμένη χρέωση μπορεί να οδηγήσει σε περισσότερες από μία διορθωτικές ενέργειες, ιδιαίτερα όταν το αρχικό στοιχείο έχει χρησιμοποιηθεί και το ποσό έχει ήδη δηλωθεί.
Γι’ αυτό η προσοχή δεν πρέπει να περιορίζεται στη συμπλήρωση της μηνιαίας δήλωσης.
Ο σωστός χειρισμός αρχίζει με την ακριβή αναγνώριση του καταλύματος και της πραγματικής ημερήσιας χρήσης, συνεχίζεται με την έκδοση του προβλεπόμενου ειδικού στοιχείου και ολοκληρώνεται με τη συμφωνία και την απόδοση του τέλους.
Ο βασικός κανόνας είναι σαφής: πρώτα η πραγματική διαμονή, στη συνέχεια το νόμιμο ποσό και το σωστό ειδικό στοιχείο, και τέλος η ορθή μηνιαία δήλωση στην ΑΑΔΕ.
Πηγές – Τεκμηρίωση
- Νόμος 5177/2025 (ΦΕΚ Α΄ 21/14.02.2025), άρθρο 44, «Τέλος ανθεκτικότητας στην κλιματική κρίση», όπως ισχύει.
- Νόμος 5162/2024 (ΦΕΚ Α΄ 198/05.12.2024), άρθρο 24, για τις μεταβολές στα ποσά και στις κατηγορίες των καταλυμάτων.
- Κοινή Απόφαση Α.1217/2023 (ΦΕΚ Β΄ 7535/31.12.2023), όπως τροποποιήθηκε με την Α.1202/2024 (ΦΕΚ Β΄ 7301/31.12.2024), για την έκδοση του ειδικού στοιχείου, τους υπόχρεους, τον υπολογισμό και τη διαδικασία απόδοσης του τέλους.
- ΑΑΔΕ – myLex, κωδικοποιημένο κείμενο της Α.1217/2023, όπως ισχύει μετά την Α.1202/2024.
- ΑΑΔΕ, «Συχνές ερωτήσεις – απαντήσεις για τη Δήλωση απόδοσης του Τέλους Ανθεκτικότητας στην Κλιματική Κρίση», έκδοση 2026.
- ΑΑΔΕ, ηλεκτρονική υπηρεσία «Δήλωση απόδοσης του τέλους ανθεκτικότητας στην κλιματική κρίση».
- ΑΑΔΕ, Χρηστικός Οδηγός Διαδικασιών «Τα Αιτήματά μου», έκδοση 17.0/2026, διαδικασίες 8.14 και 8.15, για την επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντος τέλους και την υποβολή τροποποιητικής δήλωσης.
- Απόφαση Α.1138/2020, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει, για τις υποχρεώσεις διαβίβασης δεδομένων στην ψηφιακή πλατφόρμα myDATA.
- ΑΑΔΕ, τεχνικές προδιαγραφές myDATA REST API, τύπος παραστατικού 8.2 «Τέλος ανθεκτικότητας κλιματικής κρίσης» και διαδικασία ακύρωσης διαβιβασμένου παραστατικού μέσω της μεθόδου CancelInvoice.
- Νόμος 4276/2014, άρθρο 1, για τις κατηγορίες τουριστικών καταλυμάτων.
- Νόμος 4446/2016, άρθρο 111, και ν. 4172/2013, άρθρο 39Α, για το πλαίσιο της βραχυχρόνιας μίσθωσης.
- Νόμος 5104/2024, Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας, όπως ισχύει, για τις σχετικές δηλωτικές υποχρεώσεις και κυρώσεις.