ανάγνωση σε: 10 λεπτά
Γράφει ο Λάμπρος Μπέλεσης
Πρόεδρος ΠΑΕΛΟ – Μέλος Δ.Σ. ΕΒΕΑ
Υπάρχουν λογιστικά γραφεία που δουλεύουν περισσότερο από ποτέ, εξυπηρετούν δεκάδες ή και εκατοντάδες επιχειρήσεις, αλλά στο τέλος της χρονιάς διαπιστώνουν ότι η αύξηση της δουλειάς δεν συνοδεύεται απαραίτητα από αντίστοιχη αύξηση των κερδών τους.
Οι υποχρεώσεις πολλαπλασιάζονται, οι απαιτήσεις μεγαλώνουν και ο διαθέσιμος χρόνος περιορίζεται.
Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι μόνο ο φόρτος εργασίας. Είναι και ο τρόπος με τον οποίο έχουμε οργανώσει τη δουλειά μας.
Για χρόνια στηριχθήκαμε στο μοντέλο του λογιστή που προσπαθεί να τα κάνει όλα μόνος του. Να γνωρίζει κάθε αντικείμενο, να παρακολουθεί κάθε αλλαγή και να δίνει λύσεις σε κάθε ανάγκη του πελάτη.
Αυτό το μοντέλο έχει πλέον φτάσει στα όριά του.
Όχι γιατί ο μικρός λογιστής δεν είναι ικανός. Αλλά γιατί κανένας επαγγελματίας δεν μπορεί να διαθέτει όλες τις ειδικότητες και όλες τις τεχνολογικές δυνατότητες που απαιτεί η σύγχρονη αγορά.
Η λύση δεν είναι απαραίτητα να μεγαλώσει το γραφείο. Είναι να μεγαλώσουν οι δυνατότητές του.
Περισσότερες υπηρεσίες, χωρίς αντίστοιχη αύξηση των εξόδων
Ας πάρουμε ένα απλό παράδειγμα.
Ένα λογιστικό γραφείο στην περιφέρεια εξυπηρετεί 150 επιχειρήσεις. Κάποιες χρειάζονται προγράμματα ΕΣΠΑ, άλλες συμβουλευτική για χρηματοδότηση, άλλες εξειδικευμένη φορολογική ή εργατική υποστήριξη.
Ο λογιστής γνωρίζει τους πελάτες του και τις ανάγκες τους. Δεν διαθέτει, όμως, απαραίτητα την εξειδίκευση για να αναλάβει κάθε υπηρεσία.
Μέχρι σήμερα, πολλές από αυτές τις εργασίες κατέληγαν σε άλλους επαγγελματίες, χωρίς το λογιστικό γραφείο να έχει ουσιαστική συμμετοχή.
Μέσα από ένα οργανωμένο δίκτυο, αυτό μπορεί να αλλάξει.
Το γραφείο αποκτά πρόσβαση σε εξειδικευμένους συνεργάτες, προσφέρει περισσότερες υπηρεσίες στους πελάτες του και, όπου προβλέπεται από νόμιμη και σαφή συμφωνία, συμμετέχει στο οικονομικό αποτέλεσμα.
Χωρίς να χρειάζεται να προσλάβει προσωπικό για κάθε ειδικότητα ή να δημιουργήσει νέες εγκαταστάσεις.
Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε συνεργασία αποφέρει αυτομάτως κέρδη. Σημαίνει, όμως, ότι δημιουργούνται δυνατότητες ανάπτυξης με πιο ελεγχόμενο κόστος.
Η εξειδίκευση δεν έχει γεωγραφικά όρια
Υπάρχει και η άλλη πλευρά.
Ένας επαγγελματίας στην Αθήνα μπορεί να διαθέτει σημαντική εμπειρία στις αναδιαρθρώσεις επιχειρήσεων. Μια συνάδελφος στην Πάτρα μπορεί να εξειδικεύεται στα προγράμματα ΕΣΠΑ. Ένα γραφείο στη Θεσσαλονίκη μπορεί να έχει οργανώσει ένα ιδιαίτερα αποτελεσματικό τμήμα μισθοδοσίας.
Γιατί αυτές οι δυνατότητες να περιορίζονται μόνο στην τοπική αγορά;
Ένα οργανωμένο δίκτυο μπορεί να φέρει σε επαφή επαγγελματίες από διαφορετικές περιοχές και να δημιουργήσει νέες συνεργασίες.
Ο εξειδικευμένος επαγγελματίας αποκτά πρόσβαση σε περισσότερους πελάτες. Το συνεργαζόμενο γραφείο εμπλουτίζει τις υπηρεσίες του. Και η επιχείρηση εξυπηρετείται καλύτερα.
Αυτό είναι το πραγματικό περιεχόμενο του win-win.
Να μη χρειάζεται ο ένας να χάσει για να κερδίσει ο άλλος.
Το οικονομικό αποτέλεσμα στην πράξη
Ας δούμε ένα υποθετικό παράδειγμα.
Ένα λογιστικό γραφείο εξυπηρετεί 100 επιχειρήσεις. Μέσα από συνεργασίες καταφέρνει να προσφέρει μία πρόσθετη εξειδικευμένη υπηρεσία σε 15 από αυτές, με μέση αξία 1.000 ευρώ.
Η συνολική αξία των υπηρεσιών φτάνει τις 15.000 ευρώ.
Αυτό δεν αποτελεί αυτομάτως έσοδο του λογιστικού γραφείου. Το οικονομικό όφελος κάθε συνεργάτη εξαρτάται από την υπηρεσία που πραγματικά παρέχει, τη συμφωνημένη αμοιβή, τα έξοδα και τις νόμιμες υποχρεώσεις του.
Το σημαντικό είναι ότι δημιουργείται ένας πρόσθετος κύκλος εργασιών που διαφορετικά ενδέχεται να μην υπήρχε.
Παράλληλα, ο εξειδικευμένος συνεργάτης αποκτά νέες επαγγελματικές ευκαιρίες, χωρίς να χρειάζεται να δημιουργήσει δική του φυσική παρουσία σε κάθε περιοχή.
Αυτή είναι μια διαφορετική λογική ανάπτυξης.
Δεν κυνηγάμε μόνο περισσότερους πελάτες. Αξιοποιούμε καλύτερα τις ανάγκες των πελατών που ήδη μας εμπιστεύονται.
Η τεχνολογία πρέπει να μειώνει τη δουλειά, όχι να προσθέτει υποχρεώσεις
Η τεχνολογία αποτελεί βασικό εργαλείο αυτής της αλλαγής.
Σήμερα, ένα λογιστικό γραφείο χρειάζεται ψηφιακές εφαρμογές, αυτοματισμούς, ασφαλή διαχείριση πληροφοριών και συνεχή τεχνική υποστήριξη.
Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί, για παράδειγμα, να βοηθήσει στην ταξινόμηση εγγράφων, στην αναζήτηση πληροφοριών και στην προετοιμασία εσωτερικών αναφορών, με τον απαραίτητο έλεγχο από τον επαγγελματία.
Δεν μπορεί, όμως, να αναλαμβάνει ανεξέλεγκτα φορολογικές αποφάσεις ή να υποκαθιστά την επιστημονική ευθύνη του λογιστή.
Ένα οργανωμένο δίκτυο μπορεί να διευκολύνει την πρόσβαση σε τέτοιες εφαρμογές, να μοιράζει το κόστος και να προσφέρει εκπαίδευση στα μέλη του.
Έτσι, η τεχνολογία παύει να αποτελεί προνόμιο μόνο των μεγάλων οργανωμένων γραφείων.
Γίνεται εργαλείο διαθέσιμο και στον μικρό επαγγελματία.
Η προστασία του πελατολογίου είναι αδιαπραγμάτευτη
Εδώ χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή.
Ένα δίκτυο δεν πρέπει να λειτουργεί ως μηχανισμός μεταφοράς πελατών από τα μικρότερα γραφεία προς μεγαλύτερα ή ισχυρότερα επαγγελματικά σχήματα.
Αν συμβαίνει αυτό, δεν μιλάμε για συνεργασία. Μιλάμε για μια σχέση που δημιουργεί εξάρτηση.
Ο λογιστής που συμμετέχει σε ένα δίκτυο πρέπει να γνωρίζει ότι διατηρεί την επαγγελματική του αυτονομία και ότι η σχέση με τον πελάτη του προστατεύεται μέσα από σαφείς και νόμιμες συμφωνίες.
Αντίστοιχα, ο εξειδικευμένος συνεργάτης πρέπει να γνωρίζει ποια υπηρεσία αναλαμβάνει, ποια ευθύνη έχει και πώς αμείβεται.
Η εμπιστευτικότητα, η προστασία των προσωπικών δεδομένων και η τήρηση των κανόνων επαγγελματικής δεοντολογίας δεν είναι δευτερεύοντα ζητήματα.
Είναι προϋποθέσεις για να δημιουργηθεί εμπιστοσύνη.
Πέντε προϋποθέσεις για ένα δίκτυο που πραγματικά λειτουργεί
Κατά την άποψή μου, ένα επιτυχημένο δίκτυο λογιστών πρέπει να στηρίζεται σε πέντε βασικές αρχές.
1. Ανεξαρτησία των συνεργαζόμενων γραφείων. Κάθε επαγγελματίας διατηρεί την αυτονομία του, χωρίς να υποχρεώνεται να παραχωρήσει το πελατολόγιό του.
2. Ξεκάθαρο οικονομικό όφελος. Οι αμοιβές και οι υποχρεώσεις συμφωνούνται εκ των προτέρων, με διαφάνεια και σεβασμό στη νομοθεσία.
3. Πραγματική εξειδίκευση. Οι συνεργάτες πρέπει να διαθέτουν την κατάλληλη επαγγελματική επάρκεια για τις υπηρεσίες που αναλαμβάνουν.
4. Κοινά τεχνολογικά εργαλεία και εκπαίδευση. Η τεχνολογία πρέπει να περιορίζει το κόστος, να βελτιώνει την παραγωγικότητα και να αξιοποιείται με ασφάλεια.
5. Έλεγχος ποιότητας και εμπιστοσύνη. Κάθε συνεργασία χρειάζεται σαφή κατανομή ευθυνών, αξιολόγηση των υπηρεσιών και σεβασμό στον πελάτη.
Οι αρχές αυτές δεν είναι απλώς οργανωτικοί κανόνες. Είναι η βάση για να έχει διάρκεια και ουσιαστικό αποτέλεσμα ένα συνεργατικό επιχειρηματικό μοντέλο.
Να στηρίξουμε το μικρό γραφείο, όχι να το εξαφανίσουμε
Η ελληνική οικονομία στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Και δίπλα σε αυτές βρίσκονται καθημερινά χιλιάδες μικρά και μεσαία λογιστικά γραφεία.
Γνωρίζουν τον επιχειρηματία, τις δυσκολίες του, τις ανάγκες του και συχνά αποτελούν τον πιο σταθερό επαγγελματικό του σύμβουλο.
Αυτή η σχέση έχει πραγματική αξία.
Δεν πρέπει, λοιπόν, η τεχνολογική και επιχειρηματική εξέλιξη να οδηγήσει στην περιθωριοποίηση των μικρών γραφείων.
Αντίθετα, πρέπει να δημιουργήσουμε τις συνθήκες ώστε να μπορούν να αναπτυχθούν.
Ένα γραφείο με τρεις εργαζομένους δεν χρειάζεται να αποκτήσει τριάντα για να προσφέρει περισσότερες υπηρεσίες.
Μπορεί να συνεργάζεται με εξειδικευμένους επαγγελματίες, να αξιοποιεί κοινές υποδομές και να διατηρεί το δικό του επιχειρηματικό μοντέλο.
Η ανάπτυξη δεν πρέπει να μετριέται αποκλειστικά με τον αριθμό των εργαζομένων ή το μέγεθος των εγκαταστάσεων.
Πρέπει να μετριέται και με τις δυνατότητες εξυπηρέτησης, την ποιότητα των υπηρεσιών και την οικονομική απόδοση.
Το επόμενο βήμα είναι δική μας επιλογή
Το λογιστικό επάγγελμα έχει αποδείξει ότι μπορεί να προσαρμόζεται σε συνεχείς αλλαγές.
Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι να περάσουμε από την ατομική προσπάθεια σε πιο οργανωμένες μορφές συνεργασίας.
Όχι επειδή κάθε δίκτυο αποτελεί από μόνο του λύση.
Αλλά επειδή η σωστή συνεργασία μπορεί να δημιουργήσει ευκαιρίες που δύσκολα μπορεί να αξιοποιήσει ένας επαγγελματίας μόνος του.
Το ζητούμενο δεν είναι να καταργήσουμε το μικρό λογιστικό γραφείο ούτε να δημιουργήσουμε νέες εξαρτήσεις.
Είναι να του δώσουμε περισσότερες δυνατότητες, καλύτερα εργαλεία και πρόσβαση σε νέες πηγές εσόδων.
Γιατί τελικά το μέλλον του λογιστικού επαγγέλματος δεν θα κριθεί μόνο από το πόσο καλά γνωρίζουμε τη δουλειά μας, αλλά και από το πόσο σωστά μπορούμε να συνεργαζόμαστε.
Και το μέγεθος ενός γραφείου δεν πρέπει να αποτελεί το όριο των δυνατοτήτων του.