ανάγνωση σε: 8 λεπτά
Της Κορίνας Διονέλλη
Στις επιχειρήσεις ακούμε συχνά ότι «οι άνθρωποι είναι το σημαντικότερο κεφάλαιο».
Σωστό.
Μόνο που αυτό από μόνο του δεν αρκεί.
Γιατί μια επιχείρηση μπορεί να έχει καλούς ανθρώπους και παρ’ όλα αυτά να μην έχει καλή ομάδα. Μπορεί να έχει εργαζομένους με γνώσεις, εμπειρία και διάθεση, αλλά να τους έχει τοποθετήσει σε ρόλους που δεν τους ταιριάζουν, σε λάθος περιβάλλον ή σε μια εσωτερική δομή που τελικά δεν τους επιτρέπει να αποδώσουν.
Και εκεί αρχίζουν τα πραγματικά προβλήματα.
Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο:
«Έχουμε καλούς ανθρώπους;»
Είναι:
«Έχουμε τους σωστούς ανθρώπους, στις σωστές θέσεις, μέσα στη σωστή ομάδα;»
Αυτή η διαφορά είναι τεράστια.
Η επιλογή δεν τελειώνει στο βιογραφικό
Η πρόσληψη ενός εργαζομένου δεν είναι απλώς μια διαδικασία κάλυψης μιας κενής θέσης.
Είναι διοικητική απόφαση.
Το βιογραφικό δείχνει πολλά, αλλά όχι όλα.
Δείχνει σπουδές, εμπειρία, δεξιότητες και προηγούμενες θέσεις.
Δεν δείχνει πάντα πώς συνεργάζεται κάποιος, πώς λειτουργεί υπό πίεση, πόσο εύκολα προσαρμόζεται, αν μπορεί να επικοινωνήσει, αν μπορεί να ακούσει ή αν μπορεί να λειτουργήσει ως μέρος μιας ομάδας.
Και αυτά, στην πράξη, είναι συχνά εξίσου σημαντικά με τα τυπικά προσόντα.
Ένας άριστος επαγγελματίας δεν είναι υποχρεωτικά και η σωστή επιλογή για κάθε εταιρεία.
Μπορεί να είναι εξαιρετικός, αλλά να μην ταιριάζει στην κουλτούρα της.
Μπορεί να διαθέτει τεχνικές γνώσεις, αλλά να δυσκολεύεται να λειτουργήσει συλλογικά.
Μπορεί να έχει εμπειρία, αλλά να μην μπορεί να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις ενός διαφορετικού περιβάλλοντος.
Η σωστή επιλογή, λοιπόν, δεν είναι μόνο θέμα ικανότητας.
Είναι και θέμα συμβατότητας.
Ο σωστός άνθρωπος μπορεί να φαίνεται λάθος, αν βρίσκεται σε λάθος θέση
Αυτό είναι ένα από τα συχνότερα λάθη στη διοίκηση ανθρώπινου δυναμικού.
Θεωρούμε ότι επειδή κάποιος είναι καλός, θα είναι καλός παντού.
Δεν είναι έτσι.
Άλλος μπορεί να είναι εξαιρετικός στην ανάλυση και αδύναμος στην επικοινωνία.
Άλλος μπορεί να οργανώνει ανθρώπους πολύ καλύτερα από όσο εκτελεί ο ίδιος μια τεχνική εργασία.
Άλλος χρειάζεται αυτονομία για να αποδώσει και άλλος χρειάζεται σαφές πλαίσιο, συγκεκριμένη καθοδήγηση και ξεκάθαρες αρμοδιότητες.
Η σωστή τοποθέτηση είναι εξίσου σημαντική με τη σωστή πρόσληψη.
Γιατί πολλές φορές ένας εργαζόμενος που δείχνει μέτριος σε μια θέση μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικός σε μια άλλη.
Και το αντίστροφο.
Αυτό δεν είναι θεωρία.
Είναι καθημερινή διοίκηση.
Το HR δεν τελειώνει την ημέρα της πρόσληψης.
Εκεί ουσιαστικά αρχίζει.
Καλή ομάδα δεν σημαίνει απλώς καλούς ανθρώπους
Μια επιχείρηση δεν αποδίδει επειδή έχει μεμονωμένα δυνατές προσωπικότητες.
Αποδίδει όταν αυτές οι προσωπικότητες μπορούν να λειτουργήσουν μαζί.
Η καλή ομάδα έχει σαφείς ρόλους.
Ξέρει ποιος κάνει τι.
Ξέρει ποιος αποφασίζει.
Ξέρει πού τελειώνει η ευθύνη του ενός και πού αρχίζει του άλλου.
Όταν αυτά δεν είναι ξεκάθαρα, η καθημερινότητα γεμίζει με επικαλύψεις, λάθη, εσωτερική ένταση και χάσιμο χρόνου.
Και συνήθως τότε ακούμε τη γνωστή φράση:
«Δεν συνεννοούμαστε».
Πολλές φορές όμως δεν φταίνε οι άνθρωποι.
Φταίει η δομή.
Μια σωστά οργανωμένη επιχείρηση δεν χρειάζεται υπερβολική γραφειοκρατία.
Χρειάζεται καθαρές διαδικασίες.
Χρειάζεται σωστή ροή πληροφορίας.
Χρειάζεται ρόλους που δεν συγκρούονται μεταξύ τους.
Και κυρίως χρειάζεται διοίκηση που ξέρει να ενώνει τις λειτουργίες της εταιρείας, αντί να δημιουργεί μικρά «βασίλεια» μέσα σε αυτήν.
Η εταιρική κουλτούρα φαίνεται στην πράξη
Η εταιρική κουλτούρα είναι μια λέξη που χρησιμοποιούμε πολύ.
Συχνά περισσότερο απ’ όσο την εφαρμόζουμε.
Δεν είναι οι αξίες που έχουμε γραμμένες σε έναν τοίχο ή σε μια εταιρική παρουσίαση.
Είναι ο τρόπος που λειτουργούμε κάθε ημέρα.
Είναι το πώς αντιμετωπίζεται ένα λάθος.
Το πώς μιλά ένας προϊστάμενος στον συνεργάτη του.
Το αν η διοίκηση ακούει.
Το αν υπάρχει πραγματική συνεργασία.
Το αν επιβραβεύεται μόνο το ατομικό αποτέλεσμα ή και η συμβολή στην ομάδα.
Και, κυρίως, η κουλτούρα δεν χτίζεται από κάτω προς τα πάνω.
Ξεκινά από πάνω.
Αν η διοίκηση ζητά συνέπεια αλλά δεν είναι συνεπής, αυτό γίνεται κουλτούρα.
Αν ζητά ομαδικότητα αλλά επιβραβεύει μόνο τον ατομισμό, αυτό επίσης γίνεται κουλτούρα.
Οι άνθρωποι δεν ακολουθούν μόνο όσα λέγονται.
Ακολουθούν κυρίως όσα βλέπουν.
Η αποτελεσματικότητα δεν αυξάνεται πάντα με περισσότερη πίεση
Όταν μια ομάδα δεν αποδίδει, η εύκολη αντίδραση είναι να ζητήσουμε περισσότερη δουλειά.
Περισσότερες ώρες.
Περισσότερη προσπάθεια.
Περισσότερη πίεση.
Όμως η χαμηλή αποτελεσματικότητα δεν είναι πάντα θέμα προσπάθειας.
Μπορεί να είναι θέμα κακής οργάνωσης.
Λάθος κατανομής ρόλων.
Κακής επικοινωνίας.
Απουσίας στόχων.
Έλλειψης feedback.
Ακατάλληλου management.
Πριν ζητήσουμε, λοιπόν, από τους ανθρώπους να δουλέψουν περισσότερο, ίσως πρέπει πρώτα να δούμε αν τους έχουμε δώσει τη δυνατότητα να δουλέψουν σωστά.
Αυτό είναι πραγματική διοίκηση.
Το HR είναι μέρος της επιχειρηματικής στρατηγικής
Το HR δεν είναι απλώς άδειες, προσλήψεις, αξιολογήσεις και διαδικασίες.
Είναι μέρος της στρατηγικής μιας επιχείρησης.
Γιατί τελικά όλα περνούν από ανθρώπους.
Η εξυπηρέτηση του πελάτη.
Η παραγωγικότητα.
Η ποιότητα.
Η ταχύτητα.
Η καινοτομία.
Το κλίμα στην εταιρεία.
Και, στο τέλος, το αποτέλεσμα.
Η επιχείρηση που το καταλαβαίνει αυτό σταματά να βλέπει το ανθρώπινο δυναμικό μόνο ως κόστος.
Το βλέπει ως επένδυση.
Και εκεί αλλάζει όλη η φιλοσοφία.
Γιατί δεν αρκεί να προσλάβεις ικανούς ανθρώπους.
Πρέπει να ξέρεις πού θα τους τοποθετήσεις, πώς θα τους οργανώσεις, πώς θα τους εξελίξεις και πώς θα τους κάνεις να λειτουργήσουν μαζί.
Η σωστή ομάδα δεν δημιουργείται τυχαία.
Δημιουργείται με επιλογές.
Με δομή.
Με κουλτούρα.
Με διοίκηση.
Και κυρίως με μία απλή αρχή:
ο σωστός άνθρωπος πρέπει να βρίσκεται στη σωστή θέση, τη σωστή στιγμή και μέσα στη σωστή ομάδα.
Γιατί οι επιχειρήσεις δεν αποτυγχάνουν πάντα επειδή δεν έχουν καλούς ανθρώπους.
Πολλές φορές αποτυγχάνουν επειδή δεν ξέρουν πώς να αξιοποιήσουν αυτούς που ήδη έχουν.