ανάγνωση σε: 19 λεπτά
Η ηλεκτρονική τιμολόγηση αλλάζει τον τρόπο διόρθωσης των λαθών. Τι κάνουμε όταν το τιμολόγιο έχει ήδη εκδοθεί, πότε χρειάζεται πιστωτικό, πότε συμπληρωματικό και πότε το πρόβλημα βρίσκεται μόνο στο myDATA
Η διόρθωση ενός λανθασμένου τιμολογίου δεν αρχίζει πλέον από την ερώτηση «πώς το ακυρώνω;».
Αρχίζει από κάτι πιο ουσιαστικό: τι συνέβη πραγματικά στη συναλλαγή, αν το παραστατικό έχει ήδη εκδοθεί, από ποιο κανάλι εκδόθηκε και ποιο ακριβώς στοιχείο είναι λανθασμένο.
Η διάκριση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία από τις 2 Νοεμβρίου 2026, ημερομηνία έναρξης της υποχρεωτικής ηλεκτρονικής τιμολόγησης για τις επιχειρήσεις της δεύτερης περιόδου. Για το διάστημα από 2 Νοεμβρίου 2026 έως 31 Ιανουαρίου 2027 προβλέπεται, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, δυνατότητα σταδιακής εφαρμογής.
Χρειάζεται όμως μία βασική διευκρίνιση: υποχρεωτική ηλεκτρονική τιμολόγηση δεν σημαίνει υποχρεωτικά μόνο Πάροχος. Η συμμόρφωση μπορεί να πραγματοποιείται μέσω αδειοδοτημένου Παρόχου ή μέσω των εφαρμογών timologio και myDATAapp της ΑΑΔΕ. Το παρόν άρθρο εστιάζει κυρίως στην πρώτη περίπτωση, επειδή εκεί αλλάζει ουσιαστικά η καθημερινή αντίληψη της «ακύρωσης».
Το πρώτο ερώτημα: έχει πράγματι εκδοθεί το τιμολόγιο;
Εάν ένα παραστατικό βρίσκεται ακόμη στο στάδιο της προετοιμασίας και δεν έχει ολοκληρωθεί η έκδοσή του, δεν υπάρχει εκδοθέν φορολογικό στοιχείο που πρέπει να αντιλογιστεί.
Το λάθος διορθώνεται πριν από την οριστικοποίηση ή το παραστατικό δεν εκδίδεται.
Δεν υπάρχει λόγος να δημιουργηθεί πιστωτικό για ένα τιμολόγιο που δεν απέκτησε ποτέ οριστική φορολογική υπόσταση.
Από τη στιγμή όμως που το τιμολόγιο έχει εκδοθεί, η εικόνα αλλάζει. Τότε δεν εξετάζουμε απλώς τι επιτρέπει ένα κουμπί του εμπορικού προγράμματος. Εξετάζουμε πρώτα ποια είναι η λογιστικά και φορολογικά ορθή διόρθωση.
Γιατί ο Πάροχος αλλάζει τη λογική της ακύρωσης
Εδώ βρίσκεται ίσως η σημαντικότερη πρακτική διάκριση.
Στην τεχνική διεπαφή ERP του myDATA προβλέπεται η μέθοδος CancelInvoice, δηλαδή τεχνική ακύρωση παραστατικού χωρίς ταυτόχρονη υποβολή νέου.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η ίδια λειτουργία υπάρχει με τον ίδιο τρόπο σε κάθε κανάλι.
Στην τρέχουσα έκδοση myDATA v2.0.2 η διεπαφή των Παρόχων δεν διαθέτει αντίστοιχη γενική μέθοδο ακύρωσης ήδη εκδομένου τιμολογίου αξίας. Αντίθετα, προβλέπονται ειδικές διαδικασίες ακύρωσης για συγκεκριμένα παραστατικά διακίνησης και παραλαβής.
Η διαφορά δεν είναι τυχαία. Το πλαίσιο λειτουργίας των Παρόχων απαιτεί αυθεντικότητα προέλευσης, ακεραιότητα, αναγνωσιμότητα και μη δυνατότητα αλλοίωσης των στοιχείων των ήδη εκδιδόμενων παραστατικών.
Συνεπώς, ένα τιμολόγιο αξίας που έχει ήδη εκδοθεί και αυθεντικοποιηθεί μέσω Παρόχου δεν αντιμετωπίζεται σαν μία εγγραφή που απλώς διαγράφεται και ξαναγράφεται. Όταν πρέπει να αλλάξει η οικονομική ή φορολογική εικόνα της συναλλαγής, η μεταβολή πρέπει να αποτυπωθεί με το κατάλληλο νέο παραστατικό και να παραμείνει ορατή η αλληλουχία του αρχικού στοιχείου και της διόρθωσης.
Αυτό είναι το σημείο στο οποίο γεννιούνται τα περισσότερα λάθη στην πράξη.
Χρεώθηκε μεγαλύτερη αξία: η διόρθωση κινείται προς το πιστωτικό
Έστω ότι μία υπηρεσία πραγματικής αξίας 1.000 ευρώ τιμολογήθηκε κατά λάθος για 1.200 ευρώ.
Η συναλλαγή πραγματοποιήθηκε. Το πρόβλημα βρίσκεται στην αξία.
Τα Ελληνικά Λογιστικά Πρότυπα προβλέπουν πιστωτικό τιμολόγιο για εκπτώσεις, επιστροφές ή άλλες διαφορές. Η διοικητική ερμηνεία εντάσσει στις «άλλες διαφορές» και τον λανθασμένο υπολογισμό της αξίας.
Στην απλή περίπτωση, η λογική λύση είναι πιστωτικό για την υπερβάλλουσα διαφορά των 200 ευρώ.
Υπάρχουν περιπτώσεις όπου, λόγω της φύσης του λάθους, απαιτείται πλήρης αντιλογισμός του αρχικού παραστατικού και νέα ορθή έκδοση. Αυτό όμως δεν πρέπει να μετατρέπεται σε αυτόματο κανόνα για κάθε λάθος ποσού. Η μορφή της διόρθωσης ακολουθεί το πραγματικό γεγονός που πρέπει να αποκατασταθεί.
Χρεώθηκε μικρότερη αξία: δεν εκδίδουμε πιστωτικό
Ας αντιστρέψουμε το παράδειγμα.
Η πραγματική αξία της συναλλαγής είναι 1.000 ευρώ, αλλά εκδόθηκε τιμολόγιο 800 ευρώ.
Εδώ δεν υπάρχει ποσό που πρέπει να μειωθεί. Υπάρχουν 200 ευρώ που δεν τιμολογήθηκαν.
Η ΠΟΛ.1003/2014 αναφέρει ρητά ως παράδειγμα συμπληρωματικού ή διορθωτικού τιμολογίου την περίπτωση κατά την οποία στο αρχικό τιμολόγιο αναγράφηκε μικρότερη αξία από την ορθή.
Στο myDATA η λογική αυτή αποτυπώνεται στους τύπους 1.6 «Τιμολόγιο Πώλησης / Συμπληρωματικό Παραστατικό» και 2.4 «Τιμολόγιο Παροχής / Συμπληρωματικό Παραστατικό». Οι τύποι αυτοί περιλαμβάνονται και στις απαιτήσεις λειτουργίας των λογισμικών Παρόχων.
Άρα το «έγραψα λάθος ποσό» δεν αποτελεί μία ενιαία περίπτωση. Η κατεύθυνση της διαφοράς αλλάζει και το είδος του διορθωτικού παραστατικού.
Λάθος επωνυμία και λάθος ΑΦΜ δεν έχουν την ίδια βαρύτητα
Η λανθασμένη αναγραφή της επωνυμίας περιλαμβάνεται από τη διοικητική ερμηνεία στις διαφορές που μπορούν να οδηγήσουν σε πιστωτικό τιμολόγιο.
Δεν πρέπει όμως να εξισώνεται ένα τυπογραφικό ή περιγραφικό λάθος στην επωνυμία του πραγματικού πελάτη με την έκδοση σε διαφορετικό ΑΦΜ.
Το ΑΦΜ προσδιορίζει το φορολογικό πρόσωπο. Όταν το τιμολόγιο έχει εκδοθεί ουσιαστικά σε άλλο αντισυμβαλλόμενο, κατά κανόνα απαιτείται πλήρης αποκατάσταση της συναλλακτικής εικόνας και ορθή έκδοση προς τον πραγματικό λήπτη.
Σε παραστατικό που έχει ήδη αυθεντικοποιηθεί μέσω Παρόχου η λύση δεν μπορεί να είναι η μεταγενέστερη αλλαγή του ΑΦΜ πάνω στο ίδιο εκδοθέν τιμολόγιο.
Λάθος ΦΠΑ: εδώ οι αυτοματισμοί είναι επικίνδυνοι
Το «λάθος ΦΠΑ» δεν οδηγεί πάντοτε στην ίδια διόρθωση.
Πριν γίνει οποιαδήποτε κίνηση πρέπει να προσδιοριστούν ο ΦΠΑ που χρεώθηκε, ο ΦΠΑ που έπρεπε να χρεωθεί, η φύση της συναλλαγής και το αν ο λήπτης έχει ήδη ασκήσει δικαίωμα έκπτωσης.
Η ΠΟΛ.1052/2017 προβλέπει, σε περιπτώσεις εσφαλμένης χρέωσης ΦΠΑ, δυνατότητα έκδοσης πιστωτικού μόνο για τον φόρο. Εάν ο λήπτης έχει ήδη εκπέσει τον εσφαλμένα χρεωμένο ΦΠΑ, προκύπτει και υποχρέωση αντίστοιχης διόρθωσης από την πλευρά του.
Υπάρχει όμως και μία σημαντική ειδική διάκριση: όταν στο αρχικό στοιχείο έχει επιβληθεί ΦΠΑ μεγαλύτερος από τον αναλογούντα και ο λήπτης έχει δικαίωμα έκπτωσης του φόρου αυτού, η ίδια εγκύκλιος αναφέρει ότι δεν υφίσταται ανάγκη έκδοσης πιστωτικού για τη συγκεκριμένη περίπτωση, ενώ ο εκδότης εξακολουθεί να έχει υποχρέωση απόδοσης του υπερβάλλοντος φόρου.
Αντίστοιχα, όταν μία πράξη τιμολογήθηκε με ΦΠΑ ενώ έπρεπε να είναι απαλλασσόμενη, η διοικητική ερμηνεία δέχεται και την πλήρη πίστωση του αρχικού τιμολογίου και την έκδοση νέου ορθού στοιχείου.
Γι’ αυτό το λάθος στον ΦΠΑ δεν διορθώνεται με μία γενική συνταγή.
Διπλό τιμολόγιο ή συναλλαγή που τελικά δεν πραγματοποιήθηκε
Εάν το δεύτερο τιμολόγιο βρίσκεται ακόμη πριν από την ολοκλήρωση της έκδοσης, το λάθος σταματά εκεί.
Εάν όμως έχουν ήδη εκδοθεί δύο αυτοτελή τιμολόγια για μία μόνο συναλλαγή, υπάρχει πλέον δεύτερο φορολογικό και ψηφιακό ίχνος που πρέπει να αποκατασταθεί.
Στην απευθείας διαβίβαση ERP εξετάζεται η τεχνική ακύρωση, όπου αυτή επιτρέπεται και είναι ορθή για τη συγκεκριμένη περίπτωση. Σε ήδη εκδοθέν τιμολόγιο αξίας μέσω Παρόχου δεν υπάρχει η αντίστοιχη γενική CancelInvoice και η αποκατάσταση πραγματοποιείται με το κατάλληλο διορθωτικό παραστατικό.
Το ίδιο ισχύει όταν εκδόθηκε τιμολόγιο αλλά τελικά η συναλλαγή δεν πραγματοποιήθηκε. Η φράση «δεν έγινε η συναλλαγή, άρα πατάω ακύρωση» δεν αρκεί. Πρέπει πρώτα να γνωρίζουμε εάν το τιμολόγιο έχει εκδοθεί και από ποιο κανάλι.
Πιστωτικό 5.1 ή 5.2;
Το myDATA διαχωρίζει το 5.1 «Πιστωτικό Τιμολόγιο / Συσχετιζόμενο» από το 5.2 «Πιστωτικό Τιμολόγιο».
Το 5.1 χρησιμοποιείται όταν το πιστωτικό συσχετίζεται με συγκεκριμένο προηγούμενο παραστατικό ή παραστατικά. Το 5.2 αφορά μη συσχετιζόμενες περιπτώσεις, όπως μπορεί να συμβαίνει σε πιστωτικά που δεν μπορούν να συνδεθούν με μία συγκεκριμένη προηγούμενη συναλλαγή.
Η επιλογή δεν γίνεται επειδή «το ποσό είναι ολικό» ή επειδή «έτσι δουλεύει το πρόγραμμα». Γίνεται με βάση την πραγματική αιτία του πιστωτικού και την απαιτούμενη συσχέτιση.
Σωστό τιμολόγιο αλλά λάθος myDATA
Εδώ βρίσκεται μία ακόμη κρίσιμη διάκριση.
Δεν χρειάζεται πιστωτικό κάθε φορά που υπάρχει λάθος στην πλατφόρμα myDATA.
Εάν το φορολογικό παραστατικό, η αξία, ο ΦΠΑ και ο αντισυμβαλλόμενος είναι σωστά και το πρόβλημα αφορά μόνο χαρακτηρισμό ή άλλη διορθώσιμη πληροφορία της ψηφιακής απεικόνισης, πρέπει να εξεταστεί η επιτρεπόμενη τεχνική διόρθωση.
Η έκδοση πιστωτικού χωρίς πραγματική οικονομική αιτία θα δημιουργούσε νέο λογιστικό γεγονός για να διορθώσει ένα τεχνικό σφάλμα.
Αντίστοιχα, όταν το πρωτογενές παραστατικό είναι σωστό αλλά έχει γίνει λανθασμένη διαβίβαση δεδομένων, πρέπει πρώτα να διαπιστωθεί τι ακριβώς απαιτεί διόρθωση και ποια διαδικασία επιτρέπει το συγκεκριμένο κανάλι.
Δεν διορθώνουμε το φορολογικό γεγονός όταν το φορολογικό γεγονός ήταν σωστό.
Επιστροφές, ποσότητες και Ψηφιακή Διακίνηση
Η επιστροφή αγαθών αποτελεί κλασική περίπτωση έκδοσης πιστωτικού.
Το πιστωτικό όμως αποτυπώνει τη μεταβολή της αξίας. Δεν αποδεικνύει από μόνο του ότι τα αγαθά επέστρεψαν πραγματικά.
Η ΔΕΔ 885/2025 αποτελεί χρήσιμη υπενθύμιση ότι η ύπαρξη πιστωτικών και εγγραφών δεν αρκεί από μόνη της όταν τα πραγματικά περιστατικά της επιστροφής δεν τεκμηριώνονται επαρκώς.
Στο σημερινό περιβάλλον πρέπει επιπλέον να συμφωνούν η λογιστική εικόνα, η αποθήκη και η ψηφιακή διακίνηση.
Εάν τιμολογήθηκαν περισσότερα αγαθά από όσα παραδόθηκαν, υπάρχει οικονομική διαφορά που χρειάζεται αποκατάσταση. Εάν παραδόθηκαν περισσότερα από όσα τιμολογήθηκαν, εξετάζεται συμπληρωματική τιμολόγηση.
Το πιστωτικό τιμολόγιο όμως δεν ακυρώνει αυτομάτως ένα λανθασμένο παραστατικό διακίνησης και η ακύρωση ενός παραστατικού διακίνησης δεν αντιλογίζει από μόνη της την αξία ενός τιμολογίου. Πρόκειται για διαφορετικά ψηφιακά ίχνη που πρέπει να συμφωνούν μεταξύ τους.
Η απόρριψη τιμολογίου από Δημόσιο φορέα δεν είναι φορολογική ακύρωση
Στις συναλλαγές με το Δημόσιο χρειάζεται ακόμη μία διάκριση.
Η απόρριψη ενός ηλεκτρονικού τιμολογίου από Αναθέτουσα Αρχή αποτελεί μέρος της διαδικασίας παραλαβής και διαχείρισης του ηλεκτρονικού τιμολογίου. Δεν σημαίνει αυτομάτως ότι εξαφανίστηκε το φορολογικό παραστατικό.
Μάλιστα, το επίσημο πλαίσιο B2G προβλέπει διαδικασία αιτήματος διόρθωσης για συγκεκριμένα πεδία δρομολόγησης ή αναφοράς, χωρίς αυτά να αποτελούν στοιχεία του υποχρεωτικού φορολογικού περιεχομένου του τιμολογίου.
Άρα πρέπει να ξεχωρίζουμε την επιχειρησιακή απόρριψη ή τη διόρθωση στοιχείων διακίνησης του ηλεκτρονικού τιμολογίου προς το Δημόσιο από τη φορολογική διόρθωση της αξίας, του ΦΠΑ ή του αντισυμβαλλομένου.
Η μη είσπραξη δεν μετατρέπει ένα σωστό τιμολόγιο σε λάθος
Το γεγονός ότι ένας πελάτης δεν εξόφλησε ένα τιμολόγιο δεν αποτελεί από μόνο του λόγο για έκδοση πιστωτικού.
Εάν η συναλλαγή πραγματοποιήθηκε και το τιμολόγιο εκδόθηκε σωστά, η απαίτηση παραμένει πραγματική ακόμη και αν δεν εισπράχθηκε.
Οι επισφαλείς απαιτήσεις και οι περιπτώσεις οριστικής μη είσπραξης αντιμετωπίζονται από ειδικούς κανόνες της φορολογίας εισοδήματος και του ΦΠΑ. Δεν πρέπει να συγχέονται με την ακύρωση της αρχικής πώλησης.
Τι γίνεται όταν το λάθος ανακαλύπτεται σε επόμενη χρήση
Εδώ απαιτείται προσοχή στη διαφορά μεταξύ δύο εντελώς διαφορετικών περιπτώσεων.
Άλλο είναι ένα νέο γεγονός που δημιουργείται σήμερα, όπως μία μεταγενέστερη εμπορική έκπτωση, και άλλο ένα λάθος που υπήρχε ήδη στις οικονομικές καταστάσεις προηγούμενης περιόδου και εντοπίζεται αργότερα.
Στη δεύτερη περίπτωση δεν αρκεί να αποφασίσουμε ποιο παραστατικό θα εκδοθεί σήμερα. Πρέπει να εξεταστούν και οι κανόνες των Ελληνικών Λογιστικών Προτύπων για τη διόρθωση λαθών προηγούμενων περιόδων, καθώς και τυχόν φορολογικές δηλώσεις που έχουν επηρεαστεί.
Η ΔΕΔ 708/2026 ανέδειξε ακριβώς τη σημασία της ορθής εφαρμογής του άρθρου 28 των ΕΛΠ όταν επιχειρείται φορολογική διόρθωση προηγούμενης χρήσης.
Όταν έχει ήδη επηρεαστεί ο λήπτης ή η δήλωση ΦΠΑ
Όσο περισσότερο έχει προχωρήσει μία συναλλαγή, τόσο περισσότερα επίπεδα πρέπει να ελεγχθούν.
Εάν ο λήπτης έχει ήδη καταχωρίσει το τιμολόγιο, έχει αναγνωρίσει δαπάνη ή έχει ασκήσει δικαίωμα έκπτωσης ΦΠΑ, η διόρθωση δεν αφορά πλέον μόνο τον εκδότη.
Το ίδιο ισχύει εάν το λανθασμένο παραστατικό έχει ήδη επηρεάσει υποβλημένη δήλωση ΦΠΑ.
Η έκδοση πιστωτικού ή η διόρθωση μιας πληροφορίας στο myDATA δεν σημαίνει ότι μία φορολογική δήλωση που έχει ήδη υποβληθεί διορθώνεται αυτομάτως.
Η φορολογική αλυσίδα πρέπει να ελέγχεται μέχρι το τέλος.
Και ο χρόνος έκδοσης έχει σημασία
Δεν αρκεί να επιλεγεί το σωστό παραστατικό.
Για τις «άλλες διαφορές» που σχετίζονται με και επηρεάζουν την αξία ή γενικότερα το περιεχόμενο του αρχικού τιμολογίου, η διοικητική ερμηνεία προβλέπει έκδοση του πιστωτικού μέχρι τη 15η ημέρα του επόμενου μήνα από τη διαπίστωση της διαφοράς.
Η ημερομηνία κατά την οποία διαπιστώθηκε το λάθος δεν είναι επομένως μία αδιάφορη εσωτερική πληροφορία. Αποτελεί κρίσιμο πραγματικό δεδομένο για τον χρόνο της διόρθωσης.
Η ΔΕΔ 4649/2025 επαναφέρει με σαφήνεια αυτή την αρχή.
Η ασφαλής σειρά ελέγχου
Το λάθος τιμολόγιο πρέπει να αναλύεται από την πραγματική συναλλαγή προς το λογισμικό και όχι αντίστροφα.
Πρώτα διαπιστώνουμε τι συνέβη πραγματικά. Μετά ελέγχουμε εάν υπάρχει ήδη εκδοθέν παραστατικό και ποιο κανάλι χρησιμοποιήθηκε. Στη συνέχεια προσδιορίζουμε αν το λάθος μειώνει την αξία, την αυξάνει, αφορά διαφορετικό αντισυμβαλλόμενο, αλλάζει τον ΦΠΑ, ανατρέπει ολόκληρη τη συναλλαγή ή βρίσκεται μόνο στη ψηφιακή απεικόνιση.
Μόνο τότε αποφασίζουμε εάν απαιτείται πιστωτικό, συμπληρωματικό, τεχνική ακύρωση όπου επιτρέπεται ή απλή τεχνική διόρθωση.
Και στο τέλος ελέγχουμε χωριστά το myDATA, την ψηφιακή διακίνηση, τον λήπτη, τον ΦΠΑ και τις δηλώσεις που έχουν ήδη υποβληθεί.
Αυτή είναι η ουσιαστική αλλαγή που φέρνει η ηλεκτρονική τιμολόγηση στην καθημερινή λογιστική πρακτική.
Το ακυρωτικό δεν εξαφανίζεται ως έννοια. Παύει όμως να αποτελεί τη γενική απάντηση σε κάθε λάθος τιμολόγιο.
Ιδίως όταν ένα τιμολόγιο αξίας έχει ήδη εκδοθεί και αυθεντικοποιηθεί μέσω Παρόχου, η σωστή ερώτηση δεν είναι «πού βρίσκεται το κουμπί ακύρωσης».
Η σωστή ερώτηση είναι:
ποιο νέο, νόμιμο και ελέγξιμο παραστατικό ή ποια επιτρεπόμενη τεχνική διαδικασία αποκαθιστά ακριβώς το πραγματικό γεγονός χωρίς να αλλοιώνει το ιστορικό της συναλλαγής;
Αν απαντηθεί σωστά αυτό, ακολουθεί και η σωστή τεχνική κίνηση.
Πηγές – Τεκμηρίωση
- Ν. 4308/2014, Ελληνικά Λογιστικά Πρότυπα, ιδίως άρθρα 5, 8, 9, 11, 14, 15 και 28, όπως ισχύουν, myLex ΑΑΔΕ.
- ΠΟΛ.1003/31.12.2014, ιδίως οι ερμηνείες των άρθρων 8 και 11 για συμπληρωματικά και πιστωτικά τιμολόγια, διαφορές αξίας και χρόνο έκδοσης.
- Α.1112/2025, για τις υποχρεώσεις Παρόχων, την αυθεντικότητα και ακεραιότητα των παραστατικών, τη μη αλλοίωση των ήδη εκδοθέντων στοιχείων και τους υποστηριζόμενους τύπους παραστατικών.
- Α.1128/2025, όπως ισχύει, και ισχύουσες Συχνές Ερωτήσεις ΑΑΔΕ για την υποχρεωτική ηλεκτρονική τιμολόγηση και το χρονοδιάγραμμα εφαρμογής από 1.10.2026.
- Α.1138/2020, όπως ισχύει, και τεχνικές προδιαγραφές myDATA v2.0.2 για ERP, Παρόχους και Ψηφιακή Διακίνηση.
- ΠΟΛ.1052/2017, για τη διόρθωση διαφορών που σχετίζονται με εσφαλμένη χρέωση ΦΠΑ, σε συνδυασμό με τον ισχύοντα Κώδικα ΦΠΑ ν. 5144/2024.
- Επίσημες Συχνές Ερωτήσεις της ΓΓΠΣΨΔ για το ηλεκτρονικό τιμολόγιο B2G, τη συσχέτιση πιστωτικών, την απόρριψη και τη διαδικασία αιτήματος διόρθωσης.
- ΔΕΔ 885/2025, για την ουσιαστική τεκμηρίωση επιστροφών και πιστωτικών.
- ΔΕΔ 4649/2025, για τον χρόνο έκδοσης πιστωτικού σε «άλλες διαφορές» που επηρεάζουν την αξία ή το περιεχόμενο του αρχικού τιμολογίου.
- ΔΕΔ 708/2026, για τη σημασία του άρθρου 28 των ΕΛΠ στη διόρθωση λαθών προηγούμενων περιόδων.