ανάγνωση σε: 7 λεπτά
Στην Ελλάδα πολλά επιχειρηματικά προβλήματα δεν ξεκινούν μόνο από τη φορολογία.
Ξεκινούν και από τον τρόπο σκέψης.
Από το πώς ο επιχειρηματίας αντιλαμβάνεται τον λογιστή, τους αριθμούς και, τελικά, την ίδια του την επιχείρηση.
Ο λογιστής, δυστυχώς, αντιμετωπίζεται ακόμη πολλές φορές όχι ως συνεργάτης, αλλά ως ένα αναγκαίο έξοδο που πρέπει να περιοριστεί.
Και κάπου εκεί ξεκινά το λάθος.
Πώς επιλέγεται ο λογιστής;
Ας είμαστε ειλικρινείς.
Σε πολλές περιπτώσεις η πρώτη ερώτηση είναι μία:
«Πόσα θέλεις τον μήνα;»
Όχι τι υπηρεσίες παρέχεις.
Όχι τι εμπειρία έχεις.
Όχι πόσο χρόνο θα διαθέσεις.
Όχι τι ευθύνη αναλαμβάνεις.
Φυσικά κάθε επιχειρηματίας έχει δικαίωμα και υποχρέωση να ελέγχει το κόστος του.
Το λάθος δεν είναι να αναζητά καλύτερη τιμή.
Το λάθος είναι να συγκρίνει μόνο τιμές χωρίς να συγκρίνει υπηρεσίες.
Γιατί τότε η επιλογή επιστημονικού συνεργάτη καταλήγει να θυμίζει παζάρι.
Και κερδίζει ο φθηνότερος.
Όχι απαραίτητα ο καταλληλότερος.
Η μεγάλη παρεξήγηση: «όλοι τα ίδια κάνουν»
Δεν κάνουν όλοι οι λογιστές την ίδια δουλειά.
Άλλο να καταχωρείς ένα παραστατικό και άλλο να καταλαβαίνεις τι σημαίνει.
Άλλο να υποβάλλεις μια δήλωση και άλλο να βλέπεις εγκαίρως έναν φορολογικό κίνδυνο.
Άλλο να στέλνεις στον επιχειρηματία νούμερα και άλλο να μπορείς να του εξηγήσεις τι λένε αυτά τα νούμερα για την επιχείρησή του.
Η διαφορά μπορεί να μη φαίνεται όταν όλα πηγαίνουν καλά.
Φαίνεται όμως όταν κάτι στραβώσει.
Και τότε πολλές φορές είναι αργά.
Ο λογιστής του σήμερα δεν «κρατά απλώς βιβλία»
Εδώ βρίσκεται και η μεγάλη αλλαγή των τελευταίων ετών.
Ο λογιστής καλείται πλέον να διαχειριστεί ένα πολύ πιο σύνθετο περιβάλλον.
myDATA, ηλεκτρονική τιμολόγηση, ψηφιακή διακίνηση, εργατικά και μισθοδοσία, φορολογικές υποχρεώσεις, συνεχείς ηλεκτρονικές διασταυρώσεις και ελέγχους.
Αλλά δεν σταματά εκεί.
Μια σύγχρονη επιχείρηση χρειάζεται εικόνα για το κόστος της, τη ρευστότητά της, τις υποχρεώσεις της, τη χρηματοδότησή της και κυρίως για το πού πραγματικά πηγαίνει.
Και εδώ ο ρόλος του λογιστή αλλάζει.
Από άνθρωπος των δηλώσεων πρέπει να γίνει οικονομικός σύμβουλος της επιχείρησης.
Το πραγματικό κόστος της «φθηνής» επιλογής
Μια αμοιβή που δεν καλύπτει τον πραγματικό χρόνο, την ευθύνη και το κόστος της δουλειάς δεν μπορεί μακροπρόθεσμα να αποτελεί βιώσιμο μοντέλο ποιοτικής παροχής υπηρεσιών.
Δεν σημαίνει ότι ο φθηνότερος λογιστής είναι κακός λογιστής.
Ούτε ότι ο ακριβότερος είναι απαραίτητα καλύτερος.
Σημαίνει κάτι πολύ απλούστερο:
η τιμή από μόνη της δεν λέει τίποτε, εάν δεν ξέρουμε τι αγοράζουμε.
Και μια φαινομενικά φθηνή επιλογή μπορεί τελικά να κοστίσει πολύ περισσότερο.
Ένα πρόστιμο.
Μια χαμένη προθεσμία.
Μια ρύθμιση που δεν αξιοποιήθηκε.
Ένας κίνδυνος που δεν εντοπίστηκε.
Ή ακόμη χειρότερα, μια λάθος επιχειρηματική απόφαση επειδή κανείς δεν διάβασε σωστά τους αριθμούς.
Η χρηματοοικονομική κουλτούρα είναι το πραγματικό ζήτημα
Εδώ, κατά τη γνώμη μου, βρίσκεται η ουσία.
Πολλές μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις εξακολουθούν να διοικούνται περισσότερο με βάση το ένστικτο παρά με βάση τα οικονομικά τους στοιχεία.
Ο επιχειρηματίας ξέρει πόσα έχει στο ταμείο ή στην τράπεζα.
Δεν σημαίνει όμως ότι ξέρει πόσα πραγματικά κερδίζει.
Μπορεί να έχει κέρδη και να μην έχει ρευστότητα.
Μπορεί να έχει τζίρο και να χάνει χρήματα.
Μπορεί να πουλά περισσότερο και ταυτόχρονα να μεγαλώνει το πρόβλημά του.
Γι’ αυτό χρειάζεται να γνωρίζει:
τι του αφήνει πραγματικά κάθε δραστηριότητα,
ποιο είναι το κόστος του,
τι υποχρεώσεις έρχονται τους επόμενους μήνες,
πόσο κεφάλαιο κίνησης χρειάζεται,
πού υπάρχουν κίνδυνοι.
Αυτό είναι χρηματοοικονομική κουλτούρα.
Και χωρίς αυτήν, η διοίκηση της επιχείρησης γίνεται σχεδόν στα τυφλά.
Ευθύνη έχουμε και εμείς οι λογιστές
Δεν φταίει όμως μόνο ο επιχειρηματίας.
Ο κλάδος έχει τη δική του ευθύνη.
Πρέπει να μάθουμε να εξηγούμε καλύτερα τι προσφέρουμε.
Να κοστολογούμε σωστά τη δουλειά μας.
Να βάζουμε όρια.
Και κυρίως να ξεφύγουμε και εμείς από την αντίληψη ότι ο ρόλος μας τελειώνει με την υποβολή μιας δήλωσης.
Ο σύγχρονος λογιστής πρέπει να γνωρίζει την επιχείρηση του πελάτη του.
Να βλέπει τους αριθμούς.
Να ρωτά.
Να προειδοποιεί.
Να προτείνει.
Γιατί διαφορετικά δεν μπορούμε να ζητάμε από τον επιχειρηματία να μας αντιμετωπίζει ως συμβούλους, όταν εμείς οι ίδιοι λειτουργούμε μόνο ως διεκπεραιωτές.
Η σχέση πρέπει να αλλάξει
Η σωστή σχέση επιχείρησης και λογιστή πρέπει να βασίζεται σε τρία απλά πράγματα:
εμπιστοσύνη, ξεκάθαρο ρόλο και δίκαιη αμοιβή.
Ο επιχειρηματίας πρέπει να γνωρίζει τι αγοράζει.
Και ο λογιστής πρέπει να γνωρίζει τι αναλαμβάνει.
Γιατί όσο πιο σύνθετο γίνεται το οικονομικό και ψηφιακό περιβάλλον, τόσο μεγαλύτερη αξία έχει η σωστή πληροφόρηση πριν ληφθεί η απόφαση.
Και τελικά, πόσο κοστίζει ο λογιστής;
Ίσως αυτή να είναι εξαρχής η λάθος ερώτηση.
Το πραγματικό ερώτημα είναι:
«Τι παίρνω από τον λογιστή μου;»
Γιατί άλλο είναι να πληρώνεις κάποιον για να σου στέλνει δηλώσεις.
Και άλλο να έχεις δίπλα σου έναν άνθρωπο που γνωρίζει τους αριθμούς σου, βλέπει τον κίνδυνο πριν εμφανιστεί και σε βοηθά να πάρεις τη σωστή επιχειρηματική απόφαση.
Και εκεί, τελικά, κρίνεται αν ο λογιστής είναι ακριβός ή φθηνός.
Γιατί στην επιχείρηση, όπως και στη ζωή, το φθηνότερο δεν είναι πάντα οικονομικότερο.
Και πολλές φορές αυτό που θεωρήσαμε ακριβό, αποδεικνύεται τελικά το πιο φθηνό.